Weblog Q20

 

30 juli 2012, Hellevoetsluis

Lieve Rhoon,

Ik wilde je al eerder schrijven maar steeds kwam het er niet van, druk, druk, druk….tja wat wil je met zo’n kleine aap om je heen….nou ja klein…het moet niet gekker worden maar die kleine aap is met haar 10 maanden oud gewoon al groter dan ik! Maar goed jou Peppertje dus zo maar terug in het Twentse! Tjee wat een heerlijk grietje is dat zeg. Ja, ja toevallig hadden onze baasjes een meeting geregeld van het weekend. Wij hebben weer genoten van het Oosten. Onze 2 aapjes hebben samen heerlijk kunnen spelen. Die 2 konden het samen wel vinden geloof ik…was nog even bang dat mijn vrouwtje jou Peppertje bij ons in de auto zou proppen…volgens mij was ze namelijk stiekem verliefd op haar.Maar uhhh, lieve Rhoon, jou Peppertje is wel echt een heel leuk hondje hoor…pas maar op volgens mij liggen er binnen een mum van tijd kapers op de kust die haar een heel leuk flatcoat leventje willen geven!

Lieve groetjes vanuit het Westen, Gina & dochter Fendi

 

 

18 juli 2012, Enschede

Lieve Gien,

Ik weet echt niet wat me overkomen is. Maanden heb ik zitten treuren. Ik heb opgepast dat ze het niet zouden merken, maar ik was echt wel verdrietig hoor. Pepper, een van mijn schatjes was zelfs geëmigreerd. Verhuisd naar Duitsland. Maar de lieverd, ik heb haar horen repeteren, rijtjes stampen. Das, der, dem, die, hoe zat het ook weer. Eigenlijk wist ik wel dat het geen studiehoofdje was. Een werkertje, dat wel. Een jachtknobbel, maar geen talenknobbel. En wat blijkt, drie keer gezakt voor de inburgeringscursus, verblijfsvergunning ingenomen en op transport naar de Heimat gezet. De Twenste Heimat, wel te verstaan. D’r baasjes hebben het echt wel geprobeerd. En nu zit ze hier, een beetje de weg kwijt, zo sneu dat ik niet eens aan mijn eigen gevoelens toekom. Hoe is het met jou en je aapie. Is Fendi haar Tukkerse tongval al een beetje kwijt, of pakken ze dat met een kort bezoekje niet op? Hier gaat alles goed hoor, alleen woeste emoties. Hoop maar dat ze niet weer rare fratsen gaan uithalen. Ze hebben de werpkist nota bene al verkocht.

Liefs, je Roon

 

 

20 november, Enschede

Ze geven al mijn kindjes weg Gien. De een na de ander. En ze kunnen niet tellen. Je moet weten, er is een kindje bij, die lijkt nu al op mijn Jokertje. En ik werd steeds blijer, want hij bleef maar zitten. Een voor een zag ik ze gaan, met pijn in het hart. Maar mijn MiniJoker bleef. En toen, toen ging het mis. Ze kunnen gewoon niet tellen, die bazen van mij. Want er kwamen nog meer mensen. En nou is Mini ook weg. Gewoon weg gegeven. Ik ben toch zeker Sinterklaas niet. Hmmm, daar kunnen ze ook wel een liedje van maken. Ben stikjaloers op jou Gien, dat jij d’r wel een hebt. Ik denk dat ik de creditcard van de baas maar eens lekker ga plunderen, misschien leren ze het dan. Of nee, ik ga heel ruig met Fleur spelen. Misschien ook wel leuk, beetje terug naar het oude leven. Hoop je gauw weer ergens te zien, lieverd. Veel plezier met Fendi. Ik heb tenminste nog een lieve kaart, van een kindmensje. Heb je tenminste nog wat.

Groeten, Rhoon.

 

16 november, Enschede

Zo, na de APK van vorige week was het vandaag tijd voor de examens. Je levert een pupper nu eenmaal het liefst volledig voorzien van alle toeters en bellen af. Nou, we hebben geweten dat we een nest in het najaar hebben gefokt. Wat was het koud vandaag. De eerste puppers hebben over bevroren gras lopen ploeteren. Moet je net Jokertjes gefokt hebben. Ze zijn schattig hoor, maar zo hier en daar zit er eentje tussen die niet de standaard lange Quail’s benen heeft meegekregen. Een reutje zag ik een soort tijgergang inzetten, maar toen ‘ie met z’n niet helemaal behaarde buik in het berijpte gras kwam kwam ‘ie snel weer omhoog. Pappa heeft gewoon niet zulk hoog beenwerk, en dat vonden we ook juist zo leuk aan hem. Alerte lezertjes hebben het al gezien. Ik gebruik het S-woord. Het bleef maar in de lucht rondzingen hier in huis. Iedere koper of geïnteresseerde vriend(in) zei het wel. En Fleur maar steeds wegduiken van ellende. We hebben er een goed gesprek over gehad, Fleur en ik. Heb haar weten uit te leggen dat warme handen alleen maar “te heet” zijn in de zomer, zoals toen in Kaprun. Ze kwam uiteindelijk zelfs tegen m’n hand aan zitten. Het verbod is opgeheven, waar nachtvorst al niet goed voor is.

Groeten Freek

 

13 november, Hellevoetsluis

Lieve Rhoon,

Phoe is het bij jou in huis ook zo druk de laatste tijd??? Het is hier een komen en gaan van mensen. Moet wel eerlijk zeggen dat de meeste niet echt voor mij komen,….maar voor mijn kleine wondertjes. En ja ik kan ze geen ongelijk geven natuurlijk want oh oh wat zijn ze leuk. Maar die kleine donders beginnen nu flinke pups te worden en ik begin zo het idee te krijgen dat ze best toe zijn aan de grote honden wereld hoor. Van de week heb ik ze begeleid in die grote wereld, maar over een paar dagen zullen ze het zonder hun mama moeten doen. Ohhh en dan nog een heel mooi nieuws, ik ben er uit hoor…..Jackanape’s Lovely Miracle, “Fendi” zal bij ons blijven wonen! Een dochter zoals een dochter hoort te zijn. Ik ben heel trots op dit meisje.

 

11-11-11, Enschede

Help, de techneut was weg. Anders gezegd, Ditmar is met Wigge in Frankrijk wezen doen wat flatcoats horen te doen. Vleugellamme vogels opzoeken, zal ik maar zeggen. En ondertussen heb ik, met hulp, begrijp me niet verkeerd, voor de puppers gezorgd. Ze waren nog een beetje onder de indruk. Van de APK keuring wel te verstaan. In pupperland heb je daar dierenartsen voor. En onze dierenarts is extra kritisch, want ze wil zelf ook een Jokertje uit dit nest. De hartjes worden beluisterd, de tandjes geteld en bekeken, de balletjes bevoeld. En daar ging wat mis. We hadden het jonge volk even buiten geparkeerd, maar het was wat koud. Resultaat van de kou was dat we de jongetjes niet meer konden onderscheiden van de meisjes. Geen balletjes meer te bekennen. We zullen zien, misschien laten ze zich de volgende keer wel zien. De balletjes bedoel ik dan, dus. En de techneut is gelukkig weer terug op het erf, en dus kon ze mijn verhaal, enigszins verlaat, op de site zetten.

Groeten,

Freek

 

6 november, Enschede

Hoi Gina,

Mijn vrijdag, vraag je. Bedoel je die vrijdag dat iedereen weg was. Niks an hoor. Maar ja, kan je wel lekker uitrusten. Ik vind negen puppers best wel een hele opdracht. En, weet je, ik ben niet alleen mijn buikje kwijt, mijn haar valt ook bij bossen uit. Ik hoor ze regelmatig mopperen dat ze nu al weer moeten stofzuigen? Wat heb je trouwens een schetig leuke foto van je meisjes meegestuurd. Best lastig hoor, als het grote S woord verboden is. Je komt al gauw in de foute woorden terecht als je nog iets wil toelichten, maar goed. Ik krijg d’r niet helemaal de poot achter, er komen hier zoveel mensen over de vloer. Maar ik krijg toch ernstig het vermoeden dat al mijn negen aapies zullen vertrekken. Nou goed, het zij zo. Ik zoek Jokertje misschien nog een keer op, zien we daarna wel weer verder.

Groeten, Rhoon

 

3 november, Enschede

De ontwikkeling van een pupper gaat razendsnel. Zo’n nest is bijna geen dag hetzelfde en inmiddels hebben ze een grote uitloop. Afgelopen nacht kon ik de slaap niet vatten, en als vanzelf komt dan de actualiteit (wat eten we morgen, overleeft de euro, geplande investeringen, wat zeg ik morgen op de vergadering) voorbij. En ik lig natuurlijk te tollen in mijn bed, wat ik rustig probeer te doen om de huisvrede te bewaren. Als ik dan eindelijk slaap kijkt Rhoon over de rand van de kist en hoor je de puppers denken “ik ruik de teep wel, maar ik zie um niet”. Wakker, hum. Ik ga ook maar eens kijken. Rhoontje komt langzaam in de fase dat ze ’s nacht wel bij de kist weg kan blijven, ze staat te twijfelen. Dus coach ik haar naar de puppers die inmiddels watervlug zijn geworden. Tjsop, tsjop, tsjop. Twee vertwijfelde ogen kijken me aan, dan springt ze er uit. Job well done. Ik ga weer liggen draaien en voor je het weet ben je toch in slaap gevallen en gaat de wekker.

“Hee draaitol van me”, hoor ik naast me. Het zet zich vast in mijn hoofd, draaitol, wentelteef. Nee, ik ben een wentelreu.

Groeten, Freek

 

1 november, Hellevoetsluis

Ha die Rhona, Oh, oh ik sta voor een moeilijke keuze. Jij hebt me steeds gezegd dat ik er eentje achter moest houden, maar ik geloof dat ik dat helemaal niet stiekem hoef te doen. Ik hoorde namelijk van mijn vrouwtje dat ik er gewoon legaal eentje mag uitzoeken die bij ons mag blijven wonen. Nou ja ik heb het niet helemaal voor het zeggen hoor, het moet in elk geval één van de dames worden. Maar ja hoe kun je nou kiezen tussen je twee dochters….dat is toch niet eerlijk. He ene……hoe was jou vrijdag? De mijne was best heel gezellig joh! Ja, ja wij kregen hier bezoek! Mijn vrouwtje zei nog tegen me, Enschede komt op bezoek….phoe he…toch zeker niet heel Enschede dacht ik nog…maar nee gelukkig het waren alleen Helene en jou vrouwtje Ditmar. Zo leuk joh, ze kwamen naar mijn kindjes kijken. Volgens mij vonden ze ze best heel leuk, heb nog wel goed gekeken of ze er alle zes nog waren toen ze weg gingen…..volgens mij had Helene er stiekem best eentje mee willen nemen. Nou ja dan had ik in elk geval zelf niet meer hoeven kiezen!

zeg nou zelf….hoe kun je hier nou tussen kiezen?

 

28 oktober, Enschede

Het was een beetje vreemde week, deze week, dus ik heb nog wat in te halen. Maar afgelopen woensdag is me wat opgevallen toen we de puppers eten gaven. De hele meute wierp zich op de zorgvuldig geweekte brokjes en ze zaten schouder aan schouder om al dat lekkers te kunnen bemachtigen. De sterkste schouders dragen in pupperland helemaal niet de zwaarste lasten. Nee, in pupperland kunnen de sterkste schouders het hardste duwen om de beste plaatsen te krijgen. En de minder sterke schouders denken dat er wat te halen is dus die willen daar ook kijken. En worden dus aan de kant geduwd. Maar wat ik nou zo typisch vind is dat ik dan zit te kijken en dat ik dan zie dat aan de andere kant van de gong er een pupje zit te smikkelen van het voer dat daar is terecht gekomen, in alle rust zonder gedrang. Kijk, die heeft nu een echte nichemarkt gevonden en gespecialiseerd in rust en ruimte buit ‘ie zijn verworven marktpositie helemaal uit. Mooie wereld, lijkt de grote mensen wereld wel.

Groeten uit een zonnig Enschede,

Freek

 

23 oktober, Enschede

Hee Gien

Oei, schreef jij schattig. Dat woord is verboden hier, hoor. Mijn baas is hele goeie maatjes met Fleur (gênant soms) en Fleur wil dat S-woord niet meer horen. Trouwens, ik heb iets leuks ontdekt joh. Als ik midden in de nacht over de rand van de kist kijk dan worden m’n schatjes (skatjes zeg’n ze hier in Twente) wakker en dan gaan ze heel hard gillen. En als je dan lekker effe wacht dan komt de baas met z’n slaperige kop er aan geschuifeld en dan helpt hij me met de aapies. Dan vind ik mijn baas ook wel schattig, hoor. Maar dat denk ik dan maar heel zachtjes. Trouwens, krijgen die van jou ook tandjes, vin’ik niks an, voelt niet fijn als ze willen drinken Verlof, lieve Gina, is een raar woord. Ik heb je daar al eens vaker over gehoord. Verlof is toch dat je niet werkt? Maar hoe kan jij dan verlof hebben, ik werk me suf met dat kleine spul.

Liefs, je Rhoon

 

19 oktober, Enschede

Ja ja, de tijd van nieuwe dingen leren is begonnen. Twee dagen geleden was er midden in de nacht een kabaal van jewelste. En dat terwijl het eigenlijk al een week heel rustig was ’s nachts. Maar, kleine puppers worden iets minder kleine puppers en dus was het tijd geworden voor de eerste zindelijkheidstraining. De oude poepserre vonden we wat aan de kleine kant en dus heeft Ditmar een verbeterde versie ervan in elkaar geknutseld. Die heel mooi is. Vindt ook Rhoon. Maar toen ze de eerste nacht met veel moed en beleid met een sprong tussen haar puppers in was gesprongen, had ze een beetje moeite om er weer uit te gaan. Ze was in een hoekje op de kranten gaan zitten kijken en dus vonden haar kinders geen rust meer. Want mama in da haus betekent toch dat je gaat zoeken, en zeuren, en mij uit mijn slaap houden. Maar het zag er dan toch ook wel weer schattig uit.

Groeten Freek

 

16 oktober, Hellevoetsluis

Lieve Rhoontje, Phoe nou het is zeker een drukte ja….maar het is ook wel heel leuk he dat moederschap. Hier worden die kleintjes ook als maar drukker en drukker. Als ik bij ze wil komen liggen dan rennen ze allemaal naar me toe en onder me door. Maar ik heb er wat op gevonden hoor! Je gaat aan één kant van de werpkist staan, wacht tot ze allemaal bij je zijn, dan hup je snel naar de andere kant en daar ga je dan snel liggen! Met een beetje geluk ligt er dan geen eentje onder je. Pas je op met dat verstoppen……straks raak je er eentje kwijt en dan maak je jezelf en ook de nieuwe baasjes heel ongelukkig hoor! Ik heb het weekend allemaal visite gehad! Nou ja ik…volgens mij kwamen al die mensen vooral voor mijn kindjes! De Oh’s en Ah’s waren niet te tellen, ze vonden ze schattig en prachtig. Ik heb het allemaal goed in de gaten gehouden hoor, nadat iedereen weg was lagen alle zes mijn kindjes nog gewoon in de werpkist! Gelukkig, ik hou ze graag nog eventjes voor mezelf! Nog heel even over het verlof…..weet jij hoe lang dat nog duurt….ik heb zooo’n zin om weer aan de slag te gaan!

Lieve groetjes uit het Westen, Gina.

Tja mijn baasje Danny is vergeten een foto te maken van het bezoek en mijn pupjes…

 

12 oktober, Enschede

Ze zitten me aan te kijken. Sinds een dag, misschien twee, zijn de oogjes open gegaan. Daar wordt hun snuit meteen een heel stuk wijzer van. En nu zit er eentje me aan te kijken. We hebben hem net gewogen, de dikkerd. Het ritueel van spartelen in het weegschaaltje ontvouwde zich natuurlijk voor mijn ogen. Daarna moest het groezelig geworden bandje vervangen worden. Ook zoiets, ze draaien zo in je hand dat het werkelijk gebeurd is. Mijn lief heeft zich in haar vinger geknipt. Nou ja, mijn zenuwen zijn niet geraakt en de pupper is nog heel. Nieuw bandje erom, was dit nu oranje of rood. Hè , gewicht in de verkeerde kolom ingevuld. Rhoon laat het inmiddels op haar gemak gebeuren maar ligt hopeloos in de weg. Ik loop naar de werpkist, ga even zitten en voel dat meneer zich in m’n hand ontspant. Nou ja, dit is geen ontspannen meer. Laat duidelijk zijn, Rhoon is een uitstekende moeder en dat lijkt tot tevreden dikke buikjes.

Groeten uit een nat Enschede,

Freek

onderschrift van de fotograaf: Dit was natuurlijk een “lucky shot”, hartstikke onscherp dus niet goed genoeg voor mij maar ’t moest van Freek. Groeten, Ditmar

 

9 oktober, Enschede

Lieve Gina,Ik heb nooit geweten dat je zo druk met de kleintjes zou zijn. Het gaat allemaal best wel goed hoor, maar ik heb steeds het gevoel dat ik er eentje kwijt ben. Ze krioelen alle kanten op. En eerst bewogen ze nog niet zo, weet je. Maar nu denken ze dat ze kunnen staan en lopen en zo en hoe ze het ook doen, ze zitten steeds overal. Weet gewoon niet hoe ik daar dan weer tussen moet gaan liggen. En al dat eten. Eerst word je ontzettend dik en wil je wel maar kan er gewoon geen brokje meer bij, en nu moet ik eten als een dolle om niet dun te worden. Ik verlang best wel naar een momentje rust, waar haal je het vandaan zeg, kattenkwaad uithalen. Misschien komt het wel omdat ik er een paar meer heb. Trouwens, ze houden me wel in de gaten hoor Gien. Ik had al een keer uitgeprobeerd om een beetje het bedje open te krabben en toen stonden ze meteen naast me. Foei dit en dat. Dus heb ik maar gewacht tot ze even weg waren. Gewoon de boel open krabben en je leukste kind er onder stoppen. Maar nee hoor, feilloos hadden ze me in de gaten. Dat wordt nog een hele kunst om er eentje te houden….

Liefs uit het Oosten, je Rhoon

 

5 oktober, Enschede

Rhoon kan soms erg “moeilijk” kijken. Daar heeft ze ook zo haar redenen voor. Ze is heel dapper en liefderijk voor haar negen puppers aan het zorgen, maar er zijn er uiteindelijk elf geboren. En vooral de tweede die levenloos ter wereld kwam, die een lange weg door mama Roon moest maken voordat ‘ie geboren werd, daar heeft Rhoontje nog wel even naar lopen zoeken. En toen ze er van overtuigd was dat ze met negen mooie kansrijke puppers verder moest gaan dook het volgende probleem op. Hoe ga je nou tussen die krioelende puppers liggen zonder dat je ze pijn doet. Arme Roon, daar ga je wel moeilijk van kijken. Maar, inmiddels hebben onze jonge moeder en haar kroost redelijk door hoe dit moet. Meestal liggen de pups namelijk lekker samen bij elkaar onder de lamp en is er ruimte genoeg. En dan is het toch wel een heel mooi plaatje, zo alles bij elkaar…

Groeten, Freek

 

2 oktober, Hellevoetsluis

He mama Rhona, Zooo tjee zeg mijn vrouwtje vertelde me het goeie nieuws van de week! Tjonge zeg, 9 kleintjes! Pfff, ik vind die 6 van mij al druk….hoe moet jij je wel niet voelen? Gaat het allemaal goed daar in het oosten? Hier alles goed hoor, die inieminie draakjes van mij die groeien toch hard joh! Vandaag mochten ze weer op de weegschaal, die ene kleine dikkerd is de kilo al gepasseerd! Ongelofelijk zeg. Ik vind ze allemaal wel erg leuk hoor, maar zou nu nog niet kunnen kiezen….welke moet ik nou verstoppen, nou ja ik heb nog wel een paar weken he! Ik kies gewoon de leukste uit, lijkt me best gezellig zo’n klein draakje erbij, kunnen we samen lekker kattenkwaad uithalen! Maar uhhhh, weet jij misschien hoelang dat kraamverlof duurt?? Ik bedoel ik heb stiekem best weer zin om lekker buiten bezig te gaan, gewoon een fikse wandeling, lekker naast de fiets rennen en ohhh een leuke training daar kijk ik naar uit! Als ik het goed heb begint de jacht hier binnenkort ook weer! Zou best mee willen…wat denk jij? Zou dat lukken????

Hee Rhoontje hou je taai he daar met al je kroost.

 

28 september, Enschede

Het is me wat hoor. Het leven dendert door, sollicitanten, functioneringsgesprekken inplannen, stagiaire opvangen. Je vergeet gewoon dat er nog ander leven is. Rhona lag vanmiddag hulpeloos te wachten tot iedereen eindelijk opgehoepeld was. En een paar minuten nadat de laatste weg was had ze er eindelijk tijd voor. En toen leek het wel of ze iets in te halen had, binnen een uur waren de eerste zes al geboren. Met Wigge hadden we de ervaring dat het poetsen niet zo op gang kwam, maar Rhona is een echt kind van haar moeder Kess. Van het soort “niet lullen maar poetsen”. Dus Rhoon is een echt Rotterdammertje, buikjes likken, poepjes wegwerken, the whole works. Dat belooft nog wat, het twintigste Quail’s nest is de volgende fase in gegaan……

Groeten Freek

 

25 september, Enschede

Ginaaaahh, wauw.

Ik mocht meekijken op het forum en wat zie ik. Vier kereltjes en twee meissies. Helemaal te gek hoor. Ging het een beetje. Man, ik voel me tonnetje, maar om ze nou helemaal echt op de wereld te zetten, weet niet hoor. Doet het nou zeer of niet. Ze zeggen me dat ik niet lang meer hoef te wachten. Er waren vandaag alweer van die aardige mensen. De afgelopen weken ging het allemaal nog wel, maar vandaag, kan die zon asjeblieft uit. Weet gewoon niet of ik ze nou lief moet aankijken of dat ik het koelste plekje moet opzoeken. Dan is het wel weer handig dat ik met mijn blote buik op de stenen kan gaan liggen. Hee Gina lief, ben je er al uit, wil je je baas wel delen met zo’n aapie. Anders weet je wat je doen moet hè, gewoon eentje verstoppen. Kies wel een leuke, want je bent er nog zo niet weer vanaf.

Groeten, Rhoon.

 

20 september, Hellevoetsluis

Ha die Roon,Lady Madonna, noemt jou baas je zo?? Children at your feet.. ik heb even gegoogled en volgens mij is dat een liedje! Tja jou baas is volgens mij van een andere bouwjaar als de mijne hoor…mijn baasje luistert nooit naar dat soort muziek! Hier moet je maar eens luisteren: Youtube. Best een leuk liedje hoor! Ik heb natuurlijk ook nog even gezocht wat het betekent: Lady Madonna, Kinderen aan uw voeten. Phoe kinderen aan je voeten….ik voel vooral kinderen in mijn buik…tjee zeg wat is dat kleine grut al druk….zie soms mijn buik gewoon bewegen! Ben stiekem trouwens best een klein beetje jaloers op jou en Jokertje….ik krijg geen brief van mijn liefje Cassio….nou ja eigenlijk ook niet zo heel erg hoor….hij komt uit het Franstalige deel van België, en ik versta toch niet zo goed Frans. Ach ik heb hem natuurlijk 2 weken terug nog wel even kunnen knuffelen! Nou Roon, als je van de week niets van me hoort dan kan het kloppen hoor, die kindjes moeten er toch een keer uitkomen natuurlijk, dus dat zal wel puffen worden van de week!

Liefs Gien!

 

14 september, Enschede

GIEN!

Ik heb het berichtje van mijn Jokertje terug gevonden!! Het zat in de mailbox van mijn baas. Onder prullenmand nog wel. Hoe durft ie, mijn berichtje weggooien. Hij kan niet typen, die schat van me. Hij heeft het z’n baasje ingefluisterd toen ik net bij de dokter was geweest, de lieverd. Hij wilde ook de kindjes zien.

Joker heeft met grote interesse naar het beeldscherm zitten kijken, naar de bewegende beelden van wat zijn kinderen in wording, zijn! Blij kwispelend verheugt hij zich op zijn weer groter wordende kinderschaar! Hij zat al steeds gespannen te wachten op het verlossende bericht over Rhona’s zwangerschap. Het duurde en het duurde maar! Joker wenst Rhona veel sterkte toe voor de komende weken en bij de bevalling en geeft haar in gedachten een ferme natte lik. Hij vindt het allemaal super jolly!!

PS…. Natuurlijk had ik Joker’s bericht niet in de prullenbak gegooid. Maar ik ben niet boos op Rhoon, hoor. Je wil niet weten hoe blij ze is. Probeer jij maar eens boos te zijn op blije moeders. Nee, Rhoon maakt het uitstekend.

Groeten, Freek

 

11 september, Enschede

Hoi Gina, Best wel erg hoor, als ze je dikkiedik noemen. Mijn baas heeft het steeds maar over Lady Madonna. Ik kan d’r geen chocola van maken. Hhmm, chocola, beter dan augurk vind ik. Nee, even bij de les blijven, even je brief afmaken. Ik ben maar gestopt met lijnen, heb niet het idee dat ik ook maar iets bereik. En het beweegt ook zo, ik word er druk van. Ze staan een beetje meewarig naar me te kijken als ik over de sloot spring en ze zijn bijna verbaasd dat ik de overkant haal, nou ja !?? Hee, wist je dat ik zelfs een berichtje van m’n Jokertje heb gehad, maar dat ben ik kwijt. Trouwens, we hadden ze mooi te pakken vorige week he, daar in Friesland. Ze kunnen zo lekker “blij gelukkig” kijken als ze zich niet zo alleen voelen in de grote mensen wereld, die bazen van ons. Ik denk dat je moet proberen om 1 kindje achterover te drukken. Ik snap precies wat je bedoelt, dat van die aandacht. Eerst vonden ze mij ook schattig en mocht ik overal mee naartoe. En nou zien ze me niet meer staan en is het Fleur voor en Fleur na. Lady Madonna hmm hmm, children at your feet. Heb jij een woordenboek?

Groetjes, tot gauw, moet snel gaan, straks laten ze me hier zitten,

Roon

 

Enschede, 8 september

We stonden er bij en keken er naar. De zwangere vriendinnen hadden een date. We zijn er voor naar Friesland gereden en toen we aankwamen bleek dat de dames een heleboel vriendjes hadden uitgenodigd. We hebben nog geprobeerd om onder de fotoshoot uit te komen, Danny en ik, maar de dames waren onverbiddelijk. We hebben er maar een gezellige dag van gemaakt en hebben met lede ogen moeten aanzien dat de grootste trofee van de clubmatch naar Rusland verdween. Maar goed, die zien we nooit meer terug, toch?

Groeten, ook van Roon, dikke Roon mag je inmiddels wel zeggen,

Freek

 

2 september, Hellevoetsluis

He vriendin, tjee zeg jij verwacht dus ook baby’s! Who dat hebben wij samen mooi uitgekient he! Misschien kunnen onze baby’s straks samen opgroeien. Ik weet niet hoor….maare dat ik steeds dikker wordt hoort dat er ook bij? Tja ik vraag het jou maar, jij hebt het natuurlijk om je heen al eens eerder meegemaakt! Het wordt nu zelfs zo erg dat mijn vrouwtje me al dikkiedik begint te noemen, het moet toch niet gekker worden. Ik eet wel ietsje meer, maar geloof nooit dat ik daar zo dik van wordt, want ik wandel en train ook nog gewoon! Nou die grote augurk van de vorige foto..die vond ik toch wel een beetje zuur hoor, heb jij die wel eens geproeft? Heb hem toch maar niet helemaal opgegeten, maar je weet mijn vrouwtje is gek op foto’s dus moest er nog wel even mee op de foto. Ik moet dus proberen een baby achter te houden…maar hoe doe ik dat dan? Mijn vrouwtje zal toch zeker niet al die baby’s kunnen houden…dan heeft ze straks voor mijn geen aandacht meer! Lieve groetjes vanuit het westen, en pas goed op je kleintjes he, niet te veel gekke dingen meer doen, dat mag ik ook niet meer!

 

Enschede, 28 augustus

Lieve Gina,

Ik was de hele dag in de war van je lieve brief. Wees, wat erg, moest er van huilen. Wat zeg ik, we hebben allemaal zitten janken van ellende. Een moeder hebben is zo ongelofelijk fijn. Ze weet ook van alles en leert me van alles, net als mijn tante Wigge, die heeft al eens kindjes gehad. En dat van die kindjes dat weet ik dus ook van mijn mama. Weet je trouwens, ik heb de laatste tijd zo’n enorme zin in eten. Jij ook wel denk ik, of was je dat groene ding soms aan het apporteren …….??!?! Je gaat ook de raarste dingen lekker vinden hè, volgens mij heb je ‘m zo opgegeten. Ik moet de hele dag aan kindjes denken. Ik wil ook de hele dag bij de baas op schoot. Ik heb zo lekker zitten zeuren dat ik ook naar zo’n aardige mevrouw toe wil dat ze het nog doen ook. Ja m’n Jokertje, ach. Ik kan gewoon niet meer nadenken, krijg d’r een heel druk gevoel van. Zeg Gien, je moet wel zorgen dat je d’r eentje achterover drukt hoor, een kindje voor jezelf. Gewoon doen, heeft Wigge ook gedaan. Gaan je baasjes vanzelf wel een keer leuk vinden.

Groetjes van je blije Roon

 

Hellevoetsluis, 21 augustus

Lieve Rhona,

Mijn moeder….tja ik geloof dat ik wees ben. Zo noem je dat toch als je mama er niet meer is. Mijn vrouwtje heeft me verteld dat ze iets verkeerd gegeten had. Mijn mama was een hele lieve mama hoor, maar ik heb haar eigenlijk niet meer gezien sinds ik bij Danny en Serge woon. Mijn papa wel, die kom ik een enkel keertje nog wel eens tegen. Maar uhh, wat schreef jij nou, kwamen die mensen voor mijn kindjes!? Hoe wist jij dan dat ik kindjes zou krijgen? Ik weet het zelf nog maar net! Afgelopen week namen mijn baasjes me weer mee naar dat ziekenhuis waar ik al eerder over schreef. Dit keer kwam een hele aardige mevrouw ons ophalen, nou ja ze leek heel aardig hoor. Maar weet je wat ze deed, ze schoor een stukje van mijn buik kaal…het moet niet gekker worden! Toen zette ze een of ander apparaat op mijn buik en staarden ze met z’n alle naar een schermpje. Mijn vrouwtje die was zoooo blij, echt ik werd helemaal omhelsd. Al die vlekjes op dat scherm….dat worden mijn kindjes! Snap niet hoe ze in mijn buik gekomen zijn…..zou dat van die mooie momenten met Cassio gekomen zijn??? Heb jij daar ervaring mee?

 

Zondag 14 augustus, Enschede

Lieve Gina,

Mijn tante Wigge, je weet wel, de moeder van Fleur, heeft me verteld hoe dat in elkaar zit. Die mensen hè, die komen helemaal niet voor jou! Die komen om jouw kindjes te kopen! Nou heb ik werkelijk geen idee wat kopen is maar Wigge zegt dat dat een soort adopteren is. En adopteren is dat zij er dus met jouw kindjes vandoor gaan. En als je heel erg geluk hebt dan vergeten ze er een weg te adopteren en die moet je dan heel gauw verstoppen anders ben je die ook nog kwijt. Ik geloof zelfs dat het ooit met mijn moeder ook zo gegaan is. Ja Gien, ik hou ze in de gaten hoor, die bazen van mij. Ze lijken wel aardig maar ze hebben ook best hun mindere kantjes. Nou ja, van de andere kant, Fleur kan ook wel heel gemeen in mijn nek hangen hoor. Moet er niet aan denken dat ik straks zo’n heel nest krijg en dat die er straks ook nog bij komen hangen. In m’n nek bedoel ik dan he. Trouwens, waar is jouw moeder eigenlijk, ik hoor je er nooit over.

Liefs, Rhoon

 

Hellevoetsluis 6 augustus

Tjee Rhoon dat jij nu toch ook een lover gevonden hebt, ja die baasjes van ons hebben het zo slecht nog niet met ons voor he! Ik droom ook nog met regelmaat over mijn mooie momenten met mijn Cassio. Maar goed van de week natuurlijk ook weer van alles mee gemaakt. Vorige week mocht ik met mijn vrouwtje mee, lekker trainen. Goh zeg kwam daar aan en daar waren allemaal mensen, nou leuk gezellig dacht ik nog….Ik kende ze niet maar mijn baasje gaf ze allemaal een hand en maakt een praatje… Uhhh, ja leuk maare we zouden toch lekker aan het werk gaan. Ja nou eindelijk het ging gebeuren, vroeg me wel af waar de rest van de honden waren…maar nee de rest van de trainingsgroep kwam niet…..alleen die mensen liepen steeds maar mee. Ik moest van alles doen en zij keken alleen maar….moet eerlijk zeggen dat ik me best een beetje bekeken voelde…..nou ja ik hoorde ze zeggen dat ze erg van mijn werk gecharmeerd waren en dat ze dat ook wel wilde….snap jij wat ze daar precies mee bedoelden???

Dikke knuffel, je vriendin Gien.

 

Zondag 31 juli, Enschede

Lieve Gina,

Man, wat was ik jaloers vorige week, toen ik je brief kreeg. Een verloofde, gekmakend gewoon. Ik was mijn tante en mijn moeder wel een beetje zat de afgelopen dagen. Soms wil je wel eens wat anders. Maar wat ik zo gek vind, ze hebben mij ook meegenomen naar een man met een witte jas, zelfs mijn baas ging mee. Doet ‘ie anders nooit. Er werd een hoop gesmoesd en gelachen en toen hebben ze me ook in mijn poot geprikt. Moest erg aan je denken. Ik kreeg er helemaal een blij gevoel van, maar ja, geen verloofde hè.

Ik heb eens aan Fleur gevraagd hoe dat toen ging, met dat kleine ding met dat appeltje op de achterkant waar ze constant in staan te praten, want ik hoorde mijn naam noemen. Nou, Fleur had het over bellen en dat dan iemand aan de andere kant je hoort en dat ze dan iets afspreken. En toen hebben ze me zo ongeveer uitgehuwelijkt. Gien, hij is zo leuk. Ik vind hem schattig, mijn kleine keerl’ke. Mijn Joker gaat op een charmetrapje staan en dan wordt ik helemaal warm van binnen. Je maakt wat mee, hè meid. Maar brommers heb ik niet gezien.

Liefs, Rhoon die in Noord is geweest.

 

Hellevoetsluis, 22 juli

Lieve Rhoon,

Wat ik nu toch allemaal meegemaakt heb. Ik weet gewoon niet waar ik moet beginnen! 
Het begon dinsdag, toen namen ze me mee naar een soort ziekenhuis..nou ik kan je vertellen ik hou daar niet zo van..maar goed ik laat het rustig over me heen komen. Er was een meneer met een witte jas en die prikte in mijn poot. Nou ja oké vooruit dan maar…dan ben ik er maar klaar mee dacht ik. Ja dat dacht ik…nee zeg mocht ik de volgende morgen nog een keer. Nou ja ik wist nu wat ze gingen doen hè dat scheelde.

Maar toen begon het feest pas echt. ’s Middags gingen we naar België en mijn baasjes waren een beetje nerveus…snap niet waarom hoor we komen wel vaker in België. Maar dit keer was het anders, ik zag het meteen toen we uitstapte, hier was ik al een keer eerder geweest.
Ja, ja ik heb mijn verloofde weer ontmoet, en weet je we hebben HET gewoon in het openbaar gedaan, mijn baasjes gunde ons geen enkele privacy..nou ja ach kon mij ook niet zoveel schelen eigenlijk!

Een dikke knuffel van je verliefde vriendin Gina.

 

Zondag 17 juli, Enschede

Lieve Gina,

Gister was mijn broertje Ross hier. Je weet wel, zo’n stom joch dat zo nodig stoer moet doen. Hij was heel anders dan anders, hij wilde steeds maar aan me ruiken. Ik weet niet hoor, voel me ook wel een beetje raar. Heb ik al eens eerder gehad maar dat gaat toch gewoon vanzelf weer over, toch? Ik merk niks aan mijn baas. Ze zijn afgelopen week zomaar een keer weggegaan, even naar Aken. Dat schijnt een soort Kaprun voor paarden te zijn. Dan moeten we uit met die aardige meisjes van de stal en dan heb je weer zo’n saaie avond. En als ze dan terug komen praten ze alleen maar over paarden. Maar Fleur is wel leuk. Op een of andere manier vind ik die wel grappig, zo’n kleintje. Wat zeg ik, die wordt trouwens ook iedere week groter en dan gaat de lol er gauw af. Soms bijt dat kreng heel hard, hoop dat die tandjes er snel uitvallen. Ik weet eigenlijk niet of ik Ross wel echt stom vind. Eigenlijk is ie ook wel echt stoer, hij wil brommers kiek’n. Ja, soms vind ik hem ook wel leuk, geloof ik.

Liefs, Rhoon uut Oost

PS. Brommers kiek’n is een locale traditie waarbij de jongen het meisje uitnodigt om z’n brommer te komen bekijken, het laat zich raden waar die te vinden is (Freek)

 

Woensdag 13 juli

Lieve vriendin daar in het Oosten, hier je vriendin in het Westen. Pfff, zeg wat ik toch van de week mee maakte. Mijn vrouwtje wilde het hele weekend over mijn buik aaien zodat ik lekker op mijn rug zou gaan liggen, muts controle noemt ze dat… Nou heb ik daar geen moeite mee want ik word graag over mijn buik gekroeld! Het voelde nu alleen anders dan anders. Mijn buik voelde niet zo lekker, ik wilde eigenlijk gewoon lekker liggen en tukjes doen. Ach wat, ze had het druk het weekend dus ze liet me lekker mijn gang gaan. Nee, maar toen had je haar gisterochtend moeten zien. Ze kwam ’s morgens beneden en toen ik zoals gewoonlijk opstond om haar te begroeten werd ze me toch blij. Helemaal blij van die paar druppeltjes bloed die ik verloor. Begrijp jij dat???

Je Gina